veličina fonta

verzija za štampu

copyright

pošalji komentar

Stanković i ostali: Presuda 17. marta

KPZ Foča

12 mart 2010  

Pred Sudom BiH je 17. marta 2010. godine zakazano izricanje presude osmorici optuženih za pomaganje Radovanu Stankoviću pri bijegu iz fočanskog zatvora.

“Tužilaštvo BiH u potpunosti potvrđuje sve navode optužnice i smatra da je tokom dokaznog postupka ustanovljeno da je osam osoba učestvovalo u pomaganju bijega Radovana Stankovića iz Kazneno-popravnog zavoda (KPZ) u Foči”, kazao je u završnoj riječi Miroslav Marković, državni tužilac.

Radovan Stanković je 25. maja 2007. pobjegao iz fočanskog zatvora, gdje je bio upućen na izdržavanje 20-godišnje kazne nakon što ga je Sud BiH proglasio krivim za zločin protiv čovječnosti počinjen tokom 1992. godine na području Foče. Stanković je pobjegao prilikom odvoženja u bolnicu na snimanje zuba.

Za pomaganje Stankoviću pri bjekstvu optuženi su njegov brat Ranko Stanković, Mile Krsmanović, Miroslav Blagojević, Zdravko Vrečo, Dragan Mašić, Srđan Vilotić, Miro Prodanović i Goran Marković.

Prvobitno su istom optužnicom bile obuhvaćene i Brankica Davidović i Ranka Dragičević, koje su početkom februara ove godine s Tužilaštvom BiH potpisale sporazum o priznanju krivice, te je tada postupak razdvojen u odnosu na ostale optužene.

“U ovom slučaju je tokom postupka kod optuženih ustanovljena zloupotreba položaja, falsifikovanje dokumenata, te direktno pomaganje u bjekstvu. Osuđenik Radovan Stanković je bio visokorizičan zatvorenik i, kao takav, morao je da ima specijalne mjere zaštite, odnosno oni koji su za to bili zaduženi morali su da učine sve da Stankoviću ne dopuste da pobjegne”, naveo je tužilac.

Prema navodima optužnice, Ranko Stanković je između 23. i 25. maja 2007. godine nabavio automobil “po prethodnom dogovoru sa bratom Radovanom”, koji je 25. maja sa vozačem stajao ispred Stomatološkog fakulteta u Foči.
 
Odbrana Ranka Stankovića je u završnoj riječi istakla da je bijeg osuđenog Stankovića “odlično organizovan”, te da optuženi nije bio sposoban “samostalno voditi takvu akciju”.

“Moj branjenik je optužen na osnovnu neutemeljenih dokaza. To što je on 25. maja bratu u zatvor nosio burek, ili mu otišao u posjetu, ne pokazuje da je počinio krivično dijelo”, kazao je Goran Nešković, koji je na ovom ročištu zastupao Stankovića, te naveo da je u pitanju “očigledno profesionalna akcija”, i da se sve desilo kao u “dobrom američkom filmu”.

Tužilaštvo BiH tereti Mileta Krsmanovića, pomoćnika direktora za obezbjeđenje u Službi obezbjeđenja KPZ-a Foča, da je propustio organizovati rad ove službe kako bi se spriječilo eventualno bjekstvo.

U optužnici se još navodi da je Miroslav Blagojević parkirao automobil u kojem je bio osuđenik tako da je vrata okrenuo prema parkingu, a ne prema ulazu na Stomatološki fakultet, dok Miro Prodanović i Goran Milošević – koji su, prema navodima optužnice, bili u posebnom vozilu – “uopšte nisu izašli iz službenog vozila, niti su fizički spriječili bjekstvo Radovana Stankovića”.

Odbrane ovih optuženih su u završnim riječima tvrdile da se bjekstvo dogodilo “u pet sekundi” i da je za sve prisutne predstavljalo “faktor iznenađenja”.

Takođe, Odbrane su navele da se ovakva bjekstva “svakodnevno događaju u svijetu” i da u sličnim postupcima nigdje nije zabilježena krivična odgovornost službenih lica, te su zatražili da svi optuženi budu oslobođeni krivice.